Ermənistanda “rəngli inqilab” niyə olmayacaq...

Seçkidən sonra Ermənistanda yaşananlar öncə tanış ssenarini çox xatırladırdı: yenə də meydan, kütlə, çadırlar, gecə qalanan tonqallar... Və bu oxşarlıq istər-istəməz belə bir sual doğururdu ki, Gürcüstan, Ukrayna və Qırğızıstanda seçkidən sonra təkrarlananlar burada da yaşana bilərmi? Maraqlıdr ki, suala eyni zamanda həm “bəli”, həm də “xeyr” cavablarını vermək üçün yetərincə arqumentlər də var idi. Amma getdikcə Ermənistan siyasətinin də “rənglənəməsi”, Ter-Petrosyanın ifadəsiylə desək, “DVD inqilabı”nın baş verməsi ehtimalı zəifləyir.  

Dünya nəyi soyqırım sayır və nəyi saymır

Hər dəfə Xocalı faciəsinin ildönümü yaxınlaşanda eyni şeylər təkrarlanır: eyni tədbirlər keçirilir, eyni sözlər deyilir, eyni suallar verilir... Həmin suallardan biri də belədir: axı niyə Dünya Xocalı soyqırımını tanımır? (Qəribəsi odur ki, bunu Dünyadan yox, özümüzdən soruşuruq)
Hərçənd, bizdə bu sual ritorik qoyulsa da, ona ritorika kimi yanaşmaq düzgün deyil. Çünki “soyqırım kimi tanımaq” beynəlxalq hüquqi aktdır, hüquq elmi isə ritorikanı sevmir. Və məsələyə məhz bu tərəfdən yanaşanda bəlli olur ki, təəssüf, amma nə qədər acı da olsa, Dünya Xocalı faciəsini soyqırımı kimi tanımayacaq. Gəlin, niyəsinə baxaq.

Onu qaytarmaq ermənilərə daha çox sərf edir

MÜTLƏQ OXUYUN!!! 

Sirr deyil ki, Azərbaycan cəmiyyətində belə bir stereotip var: “ermənilər heç zaman Qarabağı sülh yoluyla bizə qaytarmayacaqlar. . .” və bunu əsaslandırmaq üçün xeyli arqumentlər gətirilir: “çünki onlar gələcəyi düşünürlər, uzaqvuran planlar qururlar” və sair və ilaxır. Belə iddialarla mediada da, internet-forumlarda da, şəxsi söhbətlərlə də dəfələrlə rastlaşmışam. Həmin arqumentlərlə işim yox; amma özüm tam əksini düşünürəm – qəti əminəm ki, ermənilər həqiqətən də ağıllı, gələcəyi düşünən, uzaqgedən planlar qurmağı bacaran toplum olsalar, mütləq Qarabağın Azərbaycanın tərkibində qalmasıyla razılaşacaqlar. Deyim, niyə.    

Kosovo müstəqilliyini elan edəndən sonra gündəmdə olan əsas suallardan    biri belədir: Rusiya buna hansı cavabı verəcək? Konkret olaraq, Moskva MDB məkanındakı separatçı qurumların müstəqilliyini tanıya bilərmi? Söhbət ilk növbədə Abxaziya, Güney Osetiya və Dnestryanından gedir (ruslar indiyəcən heç vaxt Qarabağın adını çəkməyiblər).
Bu məsələnin iki tərəfi var. Birincisi odur ki, Rusiya hər halda, hansısa bir cavab addımı mütləq atmalıdır.

Ermənistandakı prezident seçkisinin Azərbaycanda  ən  maraqla  izlənən tərəflərindən biri də namizədlərin Qarabağ məsələsinin həllinə yanaşmalarıdır. Bəri başdan deyək ki, iki əsas namizədin – Serj Sərkisyanla Levon Ter-Petrosyanın seçki platformalarında Qarabağ probleminin həllinə münasibət bir-birindən köklü şəkildə fərqlənir. Gəlin, nəticə çıxara bilmək üçün hər iksinin əsas məqamlarına nəzər salaq.

Neçə vaxtdır beynimi bir sual kirayə götürüb: əgər Bill Qeyts Azərbaycanda doğulsa, nə olardı? Adı Bill Qeyts yox, məsələn, Bilal Qiyas olsa, indiki səviyyəyə yüksələ bilərdimi? Qəti əminəm ki, yox. Əminliyimin səbəbi var: neçə gündür, mən həmin hipotetik Bilal Qiyasın bill qeytsliyə gedən yolunu gözümün önündə çəkilməmiş bir filmin kadrları kimi fırlatmaqla məşğulam. Gördüklərimi sizinlə də bölüşüm, özünüz deyin, bizdə Bill Qeyts yetişə bilər, ya yox.